۱۴۰۰/۰۱/۲۴ سه شنبه

رمضان ماه ما آدم‌های نیمه کاره است، مایی که تو را نصفه و نیمه دوست داشتیم، تو را ناقص پرستیدیم و تو را گاهی اوقات، لابلای گره‌های کور زندگی‌مان صدایت کردیم. تو اما در این مهمانی، همه‌ی ما را بدون غربال خوب از بد در آغوش میگیری و چتر رحمتت را می گسترانی بر سر همه‌ی بندگانت. رمضان همه‌ی ما می‌نشینیم کنار هم، بدون رنگ و تمایز، افتتاح می خوانیم، با ابوحمزه صدایت می زنیم و تصدقت می‌شویم، جوشن کبیر زمزمه می کنیم و پای همه‌ی نام هایی که در دعا هست را میکشانیم وسط تا فقط دوباره دستمان را بگیری و به رویمان لبخند بزنی.
با هر بار قرآن به سر گرفتن، و زمزمه‌ی نام عزیزان‌ات بر لب، ریزش برگ برگ گناهان مان را از تنه‌ی نهال بندگی‌مان حس میکنیم و دم به دم رایحه‌ی مهربانی‌ات را نفس می‌کشیم.
رمضان، ماه پناه بندگان مبارک.

نویسنده:
فایل های ضمیمه :
افزودن دیدگاه جدید

متن ساده

HTML محدود

Image CAPTCHA
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید