۱۴۰۱/۰۵/۱۳ پنجشنبه

دستانم را گره می‌زنم به ضریحِ اجابت تو و همان لحظه که چشم برهم می‌گذارم تا قطر‌ه‌های اسیر پلکم فرو بریزند، از حرمت پرواز می‌کنم تا بلندای آسمان شهر حسین «ع»، کربلا.
نسیم حرم اباعبدالله «ع» می‌دود روی گونه‌هایم و قدم‌هایم کشیده می‌شوند روی سراشیبی باب‌القبله‌ی حرمش. اذن از تو می‌گیرم برای زیارت حسین «ع» و نامه طلبیده شدنم را تو به دستانم داده‌ای هربار که در آغوش جدت جای گرفته‌ام.
حرم تو، دروازه ورود به ملک حسین بن علی «ع» و پنجره فولادت، پنجره‌ای‌ است رو به کربلا.

نویسنده:
افزودن دیدگاه جدید

متن ساده

HTML محدود

Image CAPTCHA
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید