۱۳۹۵/۰۸/۰۵ چهارشنبه
سنگ‌های فیروزه و عقیق از دور صدایت می‌زدند. نزدیکتر که رفتی، محو اشعار زیبایی شدی که دلت را با ناشنوایان سرزمینت پیوند می‌زد. بیت به بیت خواندی:
ما خیل بندگانیم ما را تو می‌شناسی/ هر چند بی‌زبانیم ما را تو می‌شناسی
مولف/نویسنده/عکاس :
فایل های ضمیمه :
افزودن دیدگاه جدید

متن ساده

HTML محدود

Image CAPTCHA
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید