یکشنبه ۱۳۹۳/۰۹/۰۹

رسید لحظه دیدار و من چه بی‌تابم

باورم نیست که آمده‌ام در حریم کبریایی تو و چشمانم روشن شده است به گنبد طلایی تو. سخت است باور این که بعد سال‌ها، از نزدیک می‌بینم پنجره فولادت را و نظاره می‌کنم پر کشیدن کبوترانت را.
روزها و روزها، هفته‌ها و هفته‌ها،

افزودن دیدگاه جدید

متن ساده

HTML محدود