چهارشنبه ۱۳۹۴/۰۲/۰۲

عکس نوشت: ملاقات

صدای پر از غمش در گوشم طنین انداز بود، هر چند به خنده و خوشی زمان را می گذراند. در پس خنده هایش پیشانی نوشت محزونش را می خواندم. هر هفته که به دیدنم می آمد، رویش زردتر و کوچکتر شده بود. آب می شد انگار. کاش طور دیگر بود ...

افزودن دیدگاه جدید

متن ساده

HTML محدود