۱۳۹۳/۰۱/۱۱ دوشنبه
زمان کنارم ایستاده بود. خورشید سکوت و خاموشی را پیشه کرده بود. هوا نفس نمی‌کشید. رنگ سبزه‌ها گویی پریده بود و پرنده‌ها زمین‌گیر شده بودند. خلوت‌هایم شلوغ شده بود و دریا حتی تشنه بود. خنده اشک می‌ریخت و کتاب‌ها چیزی نمی&z
افزودن دیدگاه جدید

متن ساده

HTML محدود

Image CAPTCHA
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید