۱۳۹۴/۰۶/۱۸ چهارشنبه
هنوز گل کوچیک هایمان توی کوچه پس کوچه های میدان بار نوغان را یادم هست. تو دروازه بان می شدی و من چه کیف می کردم. همیشه شوت هایم به سمت دروازه تو، گل می شد. می دانستی که پای چپم، عیب داشت و به سختی روی زمین می کشیدمش. توپ که جلوی پای من می افتاد از هر فاصل
افزودن دیدگاه جدید

متن ساده

HTML محدود

Image CAPTCHA
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید