چهارشنبه ۱۳۹۴/۰۶/۱۸

پای آمدن

هنوز گل کوچیک هایمان توی کوچه پس کوچه های میدان بار نوغان را یادم هست. تو دروازه بان می شدی و من چه کیف می کردم. همیشه شوت هایم به سمت دروازه تو، گل می شد. می دانستی که پای چپم، عیب داشت و به سختی روی زمین می کشیدمش. توپ که جلوی پای من می افتاد از هر فاصل

افزودن دیدگاه جدید

متن ساده

HTML محدود