شنبه ۱۳۹۵/۰۵/۱۶

امانتی

دلم رضا می دهد و نمی دهد. مثل این می ماند گلی را که سال های سال است رسیدگی کردی و آبش دادی و خاکش را عوض کردی، حالا که حسابی قد کشیده و استخوان ترکانده بدهی اش برود. برود جایی که نمی دانی، برود دست کسی که نمی شناسی. حالا آدم به آدم که فرق است اما هر طور ب

افزودن دیدگاه جدید

متن ساده

HTML محدود