بيشتر
تابلوی شام غریبان
تاریخ : 1395/7/24 شنبه
تعداد بازديد: -

تابلوی شام غریبان

صدای گریه می‌آید از دشت کربلا. کودکان با لبانی خشکیده و چشمانی مملو از اشک، به دنبال پدر و برادر خود می‌گردند. زن‌ها در غربت و تنهایی، ماتم‌زده گوشه‌ای کز کرده‌اند و قامت بلند نخل‌ها از غم شهادت پسر فاطمه الزهرا(ع) خمیده است. همه در عزای اباعبدالله الحسین(ع) و یاران وفادارش خون گریه می‌کنند. این تصویر آکنده از حزن و اندوه روایتگر صحنه‌ای دیگر از واقعه عاشوراست، صحنه‌ای از نخستین شب شهادت سید و سالار شهیدان که دیدن آن دل هر انسانی را به درد می‌آورد. محمود فرشچیان، استاد فرهیخته نگارگری کشور، این تصویر را با بهره‌گیری از نمادهای انسانی و گیاهی در سال 1394 خلق کرده است. اثری به نام «شام غریبان» که در حال حاضر در تالار اختصاصی آثار اهدایی استاد فرشچیان موزه آستان قدس رضوی، بازدیدکنندگان داخلی و خارجی را راهی سفر کربلا می‌کند. به شبی که شمریان و یزیدیان، زن‌ها و کودکان شهدای کربلا را به اسارت گرفتند.
در چهره‌های شخصیت‌های این تابلوی ارزشمند، غم و اندوه در حالی موج می‌زند که چشم‌ها؛ مرکز دنیای درونی و حسی انسان‌ها در پشت دست یا چادر پوشیده و پنهان است. به عبارتی، بدون هیچ چهره و چشمی، با استفاده از رنگ‌بندی خاص، طراحی ویژه فرم دست‌ها و حالت بدن، این غم جانکاه به بیننده اثر منتقل می‌شود و این امر نشاندهنده هنر و خلاقیت والای استاد است. هنری که معجزه‌آسا چنین تصویر بی‌بدیلی را خلق می‌کند و در دل و جان مخاطبان می‌نشیند. در واقع، بعضی از زن‌ها صورت‌شان را با دست پوشانده‌اند، برخی دست به آسمان دارند و بعضی کودکان‌شان را در آغوش کشیده‌اند و برخی نیز در غم شهادت عزیزان‌شان، بر سر می‌زنند، همه این حالت‌ها بیانگر احساس زنان از تنهایی، غربت، بی‌پناهی و اسیری است.
تابلوی شام غریبان حاصل یک سال کار هنری استاد فرشچیان است که به سبک نگارگری و با تکنیک اکریلیک در ابعاد 123×143 سانتی‌متر کشیده شده است. این اثر نفیس را می‌توان ادامه تابلوی عصر عاشورای استاد دانست که تنهایی، غربت و اندوه زنان و کودکان کربلا، دست‌مایه خلق آن شده است. اثری که پس از نمایش در موزه اختصاصی استاد محمود فرشچیان مجموعه سعدآباد تهران، راهی مشهدمقدس شد تا در کنار دیگر آثار اهدایی این واقف هنرمند، در سال 1395، در موزه بارگاه ملکوتی حضرت ثامن الحجج(ع) به نمایش در آید.
آثار این استاد برجسته، لبریز از مضامین مختلف مذهبی، عارفانه و ملی‌گریانه است و خلق هر اثر جدیدش به مثابه یک نوزایی هنری است. چرا که هنرمندان بی‌شماری، منتظرند تا اثر تازه استاد را با بیان خویش و در بوم‌های گوناگون چوبی، فلزی، سنگی و ... بازتولید و تکثیر کنند. چنانچه دیگر آثار این هنرمند نامدار به صورت‌هایی همچون معرق و تابلو فرش، روانه موزه‌ها شد. به بیانی با تولد هر اثر محمود فرشچیان، هزاران اثر آفریده می‌شود و حرکتی ادامه‌دار شکل می‌گیرد.
استاد فرشچیان را می‌توان کلانتر مکتب نوین نگارگری و سند پویایی و شکوفایی هنرهای ایرانی در دوره معاصر نامید. در این بین، استاد خودش را خادم ایرانیان می‌داند و از رضای خدا به عنوان هدف و انگیزه‌اش در خلق این آثار نام می‌برد.

متن: آرزو مستأجر حقیقی

 
امتیاز دهی
 
 

نظر شما
نام
پست الكترونيک
وب سایت
نظر
تعداد بازديد اين صفحه: 1930